ซาร่า โมรันเต้ (Sara Morante)

แปลจากหนังสือพิมพ์ภาษาสเปน
Gara ฉบับวันที่ 8 พฤษภาคม 2553
สัมภาษณ์โดย Juan Manuel Costoya
โดย  บุณณดา รัตนะ
***
บุณณดา รัตนะ เกิดและโตที่กรุงเทพฯ มัธยมจบสายอังกฤษ ฝรั่งเศส จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ และจบปริญญาตรี อักษรศาสตร์บัณฑิต เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาวิชาภาษาสเปน ปัจจุบัน กำลังออกมาลองทำงานหาประสบการณ์แปลกใหม่จากการทำงานเป็นฝ่ายเบื้องหลังการ ผลิตรายการโทรทัศน์

“นักวาดภาพประกอบ คือ ผู้อ่านที่เล่าเรื่องที่เพิ่งได้อ่านไป ด้วยวิธีที่แตกต่าง”
ซาร่า โมรันเต้
นักวาดภาพประกอบหนังสือ

รูปวาดของซาร่า โมรันเต้ ชาวซานเซบาสเตียน เป็นภาพประกอบในหนังสือหลากหลายที่เพิ่งตีพิมพ์ออกจำหน่ายเมื่อไม่นานมานี้ อย่างเช่น “พจนานุกรมวรรณกรรมสำหรับคนหัวสูง (ดิกซอนนาริโอ เด ลิตเตราตูรา ปารา เอสนอบส์)” และ หนังสือรวมบทกวี “สัญญาณ (เซนญัล)” ภาพประกอบสีแดงดำของซาร่าในเรื่อง “ดอกไม้สีแดง (ลา ฟลอ โรฆ่า)” ช่วยให้เราจมดิ่งสู่โลกแห่งตัวตนภายในอันทรมานของฝเซโวล็อด การ์ชิน (Vsévolod Garshín) นักเขียนนวนิยายชาวรัสเซีย

La Flor Roja : captured from Sara Morante’s Facebook

มีคนใช้คำว่า “น่ากังวล” และ “โกธิค” กล่าวถึงลักษณะของภาพประกอบในเรื่อง “ดอกไม้สีแดง” คุณเห็นด้วยที่ใช้คำเหล่านี้หรือไม่

เนื้อเรื่องมันน่ากังวลและมีลักษณะแบบโกธิคค่ะ ถ้าภาพวาดประกอบของดิฉันถูกเรียกอธิบายด้วยคำเหล่านั้นเหมือนกัน ก็อาจเป็นเพราะรูปวาดนั้นประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดส่วนที่เป็นสาระสำคัญของเรื่องเล่า ถ้าเช่นนั้น ดิฉันก็รู้สึกถูกใจคำอธิบายลักษณะเหล่านี้ค่ะ

วิธีการคิดภาพประกอบต่างๆ ทำอย่างไร คุณอ่านเรื่องก่อนใช่หรือไม่ แล้วคุณได้ศึกษาเกี่ยวกับบุคลิกส่วนตัวที่เจ็บปวดทรมานของนักเขียน การ์ชิน หรือไม่

คุณปาตริเซีย กอนซาโล่ เด เฆซุส ผู้แปล ได้พูดคุยกับดิฉันถึงเรื่อง “ดอกไม้สีแดง” และถึงตัวนักเขียน คุณการ์ชิน ด้วย ก่อนหน้านั้นฉันได้อ่านเรื่องฉบับแปลแล้วหนึ่งฉบับ และคุณปาตริเซียก็ได้ช่วยดิฉันในขั้นตอนแรก คือตอนที่ดึงเอาส่วนสำคัญต่างๆ ของเรื่องที่ดิฉันเห็นว่าโดดเด่นที่สุดออกมา ตอนจดรวบรวมไอเดียต่างๆ และตอนจัดบทต่างๆ ด้วยรูปภาพค่ะ ตั้งแต่ขั้นตอนนี้เป็นต้นไป มีงานค้นคว้าเอกสารมากมายที่เกี่ยวกับเรื่อง “สถานที่พักผู้ป่วยทางจิต” ในยุคนั้นและสถานที่นั้น, การรักษา, ลักษณะทางสถาปัตยกรรม และ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชีวิตของนักเขียน การ์ชิน เพราะว่าตัวนักเขียนเองเคยเป็นคนไข้ในศูนย์บำบัดทางจิตวิทยาอื่นๆ และไม่ต้องสงสัยเลยว่า ประสบการณ์ของเขาจึงสะท้อนอยู่ในงานเขียน “ดอกไม้สีแดง” ต่อมาไม่นานเรื่องฉบับแปลของคุณปาตริเซีย กอนซาโลก็ตีพิมพ์ออกมา เต็มไปด้วยมุมมองมากมายทางสีสันและอารมณ์ และให้แรงบันดาลใจเยอะแยะมากมาย ถึงตอนนั้น ดิฉันก็ค่อยๆ คิดภาพต่างๆ ออกมาได้เรื่อยๆ อย่างลื่นไหลมากเลยค่ะ

La Flor Roja : captured from Sara Morante’s Facebook

นักวิจารณ์บางคนยืนยันว่าการ์ชินมีสไตล์และงานเขียนเรื่องแต่งแนวจิตวิทยาเมื่อเทียบกับงานของ โดสตอยเอฟสกี (Dostoievski)มันยากขึ้นหรือไม่ที่ต้องวาดภาพประกอบแสดงโครงเรื่องที่เป็นเรื่องส่วนตัวขนาดนั้น และเวลาวาดคุณรู้สึกอึดอัดหรือไม่

ใช่ค่ะ ดิฉันรู้สึกอย่างนั้น ในด้านหนึ่ง เราต้องจมดิ่งตัวเองลงสู่การอ่านเพื่อที่จะสามารถถ่ายทอดเรื่องราวลงในกระดาษวาดรูปได้ และการทำอย่างนี้ทำให้การทำงานเกิดความอึดอัด ความกังวลและความเศร้า แต่ในอีกด้านหนึ่ง พวกนักวาดรูปประกอบก็ไม่ค่อยได้ทดลองวาดภาพประกอบเรื่องที่เป็นเรื่องส่วนบุคคลอย่างที่งานเขียนชิ้นนี้เป็น มันเป็นความท้าทาย เป็นสิ่งกระตุ้น และแน่นอน มันน่าสนใจที่เรื่องราวพาคุณท่องไปตามเส้นทางที่ยากลำบาก

คุณเคยกล่าวไว้ว่าชอบวาดรูปประกอบหนังสือเล่มอื่นๆ อย่างเรื่อง “การเต้นรำ (เอล ใบเล่)” ของเนมิรอฟสกี (Némirovsky) “ขุดรากหัวใจ (เอล อารังกาโกราซอนเนส)” ของเวียน (Vian) และ “การเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์ (ลาส เมตามอร์โฟซิส)” ของโอบิดิโอ (Ovidio) ตามความคิดของคุณ ผลงานเหล่านี้มีอะไรที่ทำให้คุณสามารถนำไปวาดภาพประกอบได้มากขนาดนั้น

หนังสือพวกนั้นเป็นหนังสือที่ดิฉันเลือกในฐานะผู้อ่านมากกว่าในฐานะผู้วาดภาพประกอบ ทั้งหมดนั่นอยู่ในลำดับต้นๆในรายการหนังสือโปรดของดิฉัน เรื่อง “การเต้นรำ” ของเนมิรอฟสกี เป็นความปลาบปลื้มใจที่ปนกับความมุ่งร้าย เป็นเรื่องราวเรื่องหนึ่งที่มีตัวละครน้อย โครงเรื่องทั้งหมดอยู่ที่ตัวละครและที่ฉากต่างๆ ในบ้านของครอบครัวหนึ่ง หากมองจากมุมมองการวาดภาพประกอบ สิ่งนี้อาจปูพื้นความยากลำบากต่างๆ ให้ และนี่แหละคือสื่งที่ฉันชอบ เรื่อง “ขุดรากหัวใจ” ของเวียน เป็นเรื่องแนวเหนือจริงสะท้อนวัฒนธรรมท้องถิ่น หรือเรื่องวรรณกรรมแนวสะท้อนวัฒนธรรมท้องถิ่นแบบเหนือจริง ดิฉันไม่ทราบอย่างถ่องแท้ว่าจะวาดภาพประกอบหนังสือนี้อย่างไรดี แต่ฉันมั่นใจว่าฉันสนุกกับงานนี้มาก เรื่อง “การเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์” ของโอบิดิโอ เป็นหนังสือเล่มแรกที่ฉันมีตอนอยู่ที่กรุงดับลินในปีแรก ตอนนั้นฉันไม่มีโทรทัศน์ ดังนั้นการพักผ่อนแบบเดียวที่ฉันทำได้คือการวาดรูปและอ่านงานของโอบิดิโอ

La Flor Roja : captured from Sara Morante’s Facebook


นักวาดภาพประกอบหนังสือต้องมีความเป็นนักอ่านมากกว่านักวาดการ์ตูนใช่หรือไม่

ทั้งสองอย่างนั้นเป็นองค์ประกอบที่ทำให้ความเป็นนักวาดภาพประกอบหนังสือสมบูรณ์ และทั้งสองปัจจัยสำคัญเท่าเทียมกัน นักวาดภาพประกอบ คือ ผู้อ่านที่เล่าเรื่องที่เพิ่งได้อ่านไปด้วยวิธีที่แตกต่าง คือด้วยวิธีเล่าเรื่องด้วยสื่อที่รับรู้ได้ทางตา การรู้จักวิธีอ่าน การใส่ใจรายละเอียดต่างๆ ที่เราอาจจะละเลยไปไม่ทันสังเกตตอนอ่านครั้งแรก หรือการนำรายละเอียดต่างๆ จากการเก็บเกี่ยวของตนเองที่ทำให้การอ่านรุ่มรวยรส ทั้งสามอย่างนี้ประกอบเข้ากันเป็นงานของนักวาดภาพประกอบหนังสือ มันเป็นอภิสิทธิ์ของอาชีพนี้ที่อนุญาตให้คุณได้เป็นผู้ปรุงรสเรื่องราวอย่างที่ผู้เขียนเล่าเรื่องเรื่องนั้นไว้ แต่ด้วยวิธีดำเนินเรื่องด้วยวิธีอื่นๆ

***
ติดตามผลงานของซาร่า โมรันเต้ ได้ที่  http://saramorante.blogspot.com/ และ http://saramorante.com/

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: